|
كارگردان نمايش"من، يك من ساده": شخصيتهاي نمايش من همديگر را عفو ميكنند
دوشنبه 24 اردیبهشت 1386 ساعت 11:38:00 AM تعداد بازدید: 9
| ||||
كارگردان"زندگي من، يك من ساده" معتقد است، عنصر"بازيگري" و"تئاتر" دو عنصر مهم در شكل گيري نمايشنامه و شخصيتپردازي كاراكترها بودهاند. "شراره پورخراساني" كارگردان و نويسنده تئاتر درباره نمايشنامه"زندگي من، يك من ساده" به سايت ايران تئاتر گفت:«داستان اين نمايش درباره زني است كه از روي سادگي دچار اشتباهاتي ميشود و اگرچه در آغاز، نتايج منفي كوچكي دارند، اما به تدريج به فاجعهاي بزرگ ميانجامند. زن در نمايش من به سادگي وارد صحنه تئاتر ميشود و كار را به هم ميريزد. هر دفعه فريب بازي بازيگر مرد را ميخورد؛ عاشق ميشود و پس از ازدواج، اشتباهاتش يك نابودي بزرگ را در پي دارد.» وي درباره شكل گيري متن توضيح داد:«به شخصه وقتي تئاتر خوبي ميبينيم، تأثيرات خاصي را روي خودم حس ميكنم. اگر كار، جو سياه و خشني داشته باشد، دلم ميخواهد آن را قطع كنم. حتي يك بار احساس كردم كه ميتوانم اين كار را انجام دهم. آن موقع بود كه با خودم گفتم اگر كسي نتواند به دليل درگيري ذهني(و شايد نوع شخصيتاش) سنگيني كار را تحمل كند، چه پيش ميآيد؟ اين اتفاق غير ممكن نيست؛ براساس موقعيت روحي و رواني فرد امكان وقوع دارد. در چنين تفكراتي زن نمايشم را يافتم، به تدريج او را شناختم و ديدم چگونه ميتواند بين مرد نقشها و مرد زندگياش سرگردان باشد.» پورخراساني افزود:«در نمايش من هيچ كدام از شخصيتها سعي نميكند به ديگري نزديك شود. آنها سعي ميكنند همديگر را عفو ميكنند، اما سعي نميكنند فاصلهها را كم كنند. هر يك از جايگاه خودش به ديگري نگاه ميكند و سعي نميكند خودش را به جاي ديگري بگذارد. در بيان كلي شايد اگر انسانها خود را لحظهاي به جاي يكديگر ميگذاشتند، خيلي از مشكلات جهان حل ميشد.» وي درباره ارتكاب به قتل شخصيت زن نمايش گفت:«شايد اين زن در ظاهر جاني باشد، اما ما سعي كردهايم بگوييم نميتوان با او مثل يك جاني بالفطره رفتار كرد. موقعيت اجتماعي، فقر مالي، شرايط اجباري افراد را در موقعيتهاي بدي قرار داده است. كدام يك از ما ميتواند مطمئن باشد كه يك جرقه او را به آخر خط نميرساند و ضعفهاي بيروني او را وادار به بزه نميكند؟» وي در خصوص پيوند ماجراي داستان با صحنه تئاتر و بازيگري توضيح داد:«تئاتر و بازيگري برايم دو كاركرد داشت: اول آن كه به من كمك ميكرد شخصيتم را بين شخصيتهاي مختلف ارائه شده سرگردان كنم و ماجرا را پيش ببرم و دوم آن كه اين بازيهاي مختلف و فلاش بكهايي كه به صحنه تئاتر ميخورد فضاهاي گوناگون، گرما و نور را به فضاي سنگين و سرد تيمارستان تزريق ميكرد. اين روند را در مرحله زندگي اين زوج تكميل كردم به طوري كه در آن صحنه فضايي فانتزي و طنز ايجاد شد.» شراره پورخراساني پيش از اين، نمايش"يكي از خيليها" را در تالار نو مجموعه تئاترشهر روي صحنه برده بود. | ||||
| مطالب مربوط |
نوشته شده توسط روابط عمومی اداره تئاتر در سه شنبه 25 اردیبهشت1386 ساعت 12:32 | لینک ثابت |
.jpg)
